QUEENSLAND

Bitter springs, termal pools waarbij te zware mensen zonder zwembril zich rond laten drijven op een tube. Onderwater zwemmen groepen schildpadden in water helderder dan SPA. Ondanks de enorme drukte vinden we een rustige camping.

Change of plans. Wat we ook kunnen doen: het centrum overslaan en doorrijden naar de oostkust. Dan doen we het hele rondje, normaal een privilege van de gepensioneerden, maar het idee staat ons wel aan. We beginnen met drie dagen rijden naar Cairns.

Queensland
Net over de grens begint de geur van dood beest de auto in te trekken: Roadkill of omgekomen van de woestijndorst. De misselijkmakende geur van 500 kilo buiten de koelkast bewaarde biefstuk – het mogen duidelijk zijn dat we in een landbouw gebied zijn aangekomen.

We hoppen van National Park naar National Park. Zo spotten we in Eungella NP eindelijk het vogelbekdier, het enige zoogdier dat eieren legt. Het vogelbekdier is te herkennen aan de snavel als een eend, de staart als een bever en het hart van een tijger. Alle foto’s zijn mislukt en volgens Anouk ‘zijn ze leuker in de dierentuin’.

Boerderijen en kapotte magnetrons, ze kunnen niet zonder elkaar.  We kamperen op een boerderij die tot eind 2015 ruimte had voor 450 man. Heftige regenval na een orkaan heeft helaas alle accommodatie weg gespoeld. Alles dat nu nog rest is een paar vrijwilligers en 800 koeien. De baas mompelt iets over slecht verzekerd en dat alles zo goed mogelijk is opgeruimd. De magnetrons zijn gelukkig gebleven, samen met de kippen, honden, paarden en de autowrakken.

Niet alleen hier ontmoeten we interessante mensen ook bij het kamperen langs de weg is het vaak raak. Zo hebben we Marc van 70 jaar die ons wel wiet wil verkopen maar niets bij heeft, en ons uitnodigt voor een glaasje Jagermeister. In een vorig leven verkocht hij auto’s maar omdat hij naar eigen zeggen nog steeds van de dollar houdt verkoopt hij nu tweedehands koelkasten. Als we ooit weer op Tasmanië zijn krijgen we een mooie korting.

In Brisbane zoeken we het comfort van de bibliotheek(wifi) op en bezoeken we eindelijk een museum met interessante Aboriginal kunst. Aan het eind van de middag zijn we welkom in Burleigh Heads waar we het nichtje van Anouk opzoeken. Het huis staat aan het strand en de hele vibe ademt Gold Coast. Dit betekent uitstellen, chillen en surfen. We gebruiken het huis ook als basis om Lamington National Park te bezoeken. We slierten twintig kilometer door de mist de bergen in en toppen de dag af met een treetopwalk met uitzicht op de wolk waar we net doorheen hebben gereden. ’s Ochtends vergissen we ons weer in een makkelijke wandeling en mogen weer vijf kilometer bergop.

Nu zitten we in de bus bij Springbrook National Park te wachten tot het donker wordt. Er is een tijdspanne van een halfuur waarbij we gloeiwormen kunnen zien voordat de tourbussen aankomen. Duim voor ons.