THE SOUTHWEST

Wijn zullen we drinken en kaas zullen we vreten. Margaret River, mijn god wat een dure wijnen, en sjezus wat een verschrikkelijke saaie droge cheddar. We drinken goede koffie in het dorp (Anouk approved). Wel is het een uitzonderlijk onvriendelijke streek wat betreft kamperen. Boetes worden aangekondigd door diverse borden. We kamperen een ruim uur verderop, nadat we diverse onbetaalbare wijnen hebben geproefd. Dit is voorlopig het laatste goede nieuws!

“Waar zijn je sleutels?” ‘In mijn tas.’ “Waar is je tas?”. NOU, die tas stond nog in het lekkere koffie cafe van een alinea geleden, inclusief paspoort. We rijden terug en zijn daardoor veel te laat in Bunbury, waar we dolfijnen hadden willen kijken. Die zien we niet, het wildlife dat we wel oplopen is een rat, maar dat zullen we later pas merken.
De auto start niet. Gelukkig wel met duwen dus we rijden snel naar een garage die ons vriendelijk door verwijst naar BATTERY ALL voor een gratis test. De slechtste verkoper ter wereld overtuigt ons niet, maar toch besluiten we maar om het kreng te vervangen. In zijn nopjes start de Mazda onmiddellijk. Tijdens het wisselen ziet Anouk een rat bij de moter. Ik lach het weg als zijnde ‘een muisje’ en het geniale ‘die springt er wel uit als we gaan rijden’. Die nacht maken we kennis met het eerste vrolijke geritsel van Rinus de rat. Rinus heeft een voorliefde voor pinda’s blijkt in de ochtend.

Met een licht sacherijn rijden we Perth voorbij, waar we stoppen om nog een verstekeling op te pikken. Een vrolijke Rotterdamse die een paar dagen mee naar het noorden lift. Ook doen we inkopen om korte metten te maken met Rinus. Het gif doet zijn werk, de val helaas niet. Na drie dagen horen we niets meer ritselen en het lijkt er vooralsnog op dat hij niet achter het dashboard is dood gegaan. De laatste herinnering aan Rinus zijn de rattenkeutels en stukjes isolatiemateriaal die af en toe door de ventilator in ons gezicht worden geblazen.
Rustige nachten zijn ons nog steeds niet gegund. De eerst volgende camping heeft last van een vossenplaag en wilde katten. Om beurten doen ze pogingen om bij de vuilniszak op het dak te komen. De vuilniszak die we niet binnen durven te zetten omdat we nog steeds niet kunnen geloven dat Rinus ons werkelijk verlaten heeft.
De tegenspoed lijkt voorbij als er een zeeleeuw opduikt tijdens het zwemmen. Eindelijk een leuk dier.