We worden ontruimd

‘Dat we toch echt vrijdag moeten opdonderen en liefst een beetje vroeg.’ Aldus een SMS van de dames, die huisjesmelker spelen in een huurwoning. We overwegen om hun schuur in de fik te steken, maar besluiten om helemaal niet te reageren. Beduusd eten we een currysoep en wachten op de bevestiging voor een nieuwe woning. Die volgt een paar uur later als we net met een auto vol gratis hout terug naar huis rijden.

Onze nieuwe huisgenoot, Po, is een Taiwanees/Nieuw-Zeelander die niet zo misstaan op Jamaica. De huiseigenaren, type kinderjuf en sportcoach, wilden wel honderd referenties, maar eigenlijk zijn we gelijk welkom. Ook ben ik ingelijfd in het wekelijkse voetbalwedstrijdje ergens op een campus.

Naast deze huizen stress zou ik haast vergeten te vertellen dat ik mijn RSA heb behaald. Vanaf nu ben ik in staat om op verantwoorde wijze mensen alcohol te schenken in horeca gelegenheden. De verplichte 4 uur durende cursus behoort tot de saaiste verplichte 4 uur durende cursussen in de wereld en belicht feiten als:

– Kinderen mogen niet drinken*
– Je krijgt boetes.
– Boetes voorkomt je door huisregels en posters met daar op hoogte van de boetes.

*Behalve als hun ouders erbij zijn en ze een a la carte hoofdgerecht eten. Ik zweer het je ze zijn hier gek.

Het mooiste verplichte onderdeel was natuurlijk Het Rollenspel. “Im the drunk” roep ik plichtsgetrouw. Mijn tafelgenoot weigert mee te doen en kan helaas zijn certificaat niet uitgereikt krijgen. Een Chinese vrouw met gebrekkig Engels leest de tekstjes op uit de brochure en ik ben de meest meegaande dronkenlap ooit. Toch moet ik het etablissement per direct verlaten. Wederom onterecht.