Beloved Elk

Jawel dames en heren. Daar is hij dan. De eerste werkdag. Na mijn eerste sollicitatiegesprek en proefopdracht ben ik aangenomen als, padadum, designer. Leugens, leugens, Leugens. Vacature: Designer, pijnlijke waarheid: DTP ’er. Het geld stroomt gelukkig binnen en ik mag terugkomen voor een derde dag dus wie weet groei ik wel uit tot ‘de freelancer die kerstmis haalde’.

.
Inmiddels heb ik een fiets, dus ik zoef gratis en voor niets naar mijn werkplek. De fiets heeft ook een bijnaam. Ik noem hem met groeiende regelmaat: ‘godverdomme-kut-ding’. GKD is een stalen ros overgevlogen vanuit Engeland in de jaren 80, waarna hij, niet gehinderd door smeermiddel, op mij heeft staan wachten in de stromende regen en subtropische temperaturen. Op willekeurige momenten besluit mijn derailleur dat het tijd is voor een tandje erbij, meestal als het licht op groen springt of in de luwte van een klimmetje uit de tweede categorie. Een nieuw verworven vriend, een licht slissende Ier zonder rollende ‘r, met een verleden als professioneel fietsenmaker, heeft met 1,5 uur werk GKD maar liefst 7 km in goede staat gekregen. Dat was uiteraard bergafwaarts. De bijna-werkweek werd afgesloten met een loodzware rit naar huis.

Vrijdagavond was daar de langverwachte EP presentatie van onze huurbazen. Strak ingespeeld, professioneel en goed. Het publiek bestond uit de zwerver hipster look die je verwacht bij een donker zaaltje met rode vloerbedekking. Les 1 bij het luisteren naar live muziek in Melbourne is om zo min mogelijk te bewegen al dan niet gekleed in een jurk of legging, .