Lentil as anything

Melbourne. In Abbotsford een van de tientallen hippe buurtjes staat een kerk die gevuld is met restaurants. Bij lentil koken ze vegetarische buffetten en zelfs a-la-carte. Je betaalt wat je kunt. Geen scheve blikken, alles op basis van vertrouwen. Niet hipster maar een vleugje hippie. Er lopen tientallen vrijwilligers rond. Van mensen met een beperking, tot asielzoekers. Dit laatste is extra bijzonder omdat ze in Australië de nare gewoonte hebben om asielzoekers te deporteren naar eilandnaties die je nauwelijks tot Australië kunt rekenen. In Europa hoor je hier niet veel over, in Australië nog minder. Artsen die over de erbarmelijke omstandigheden die ze aantroffen in de tentenkampen op deze eilanden publiceren worden vervolgd. Deze feestelijke praktijken dragen de naam ‘the Pacific Solution’. De politiek spreekt over terroristen waar ze vluchtelingen bedoelen, een retoriek waar Geert nog een puntje aan kan zuigen.

Voor het afscheid van Philine onze Duitse huisgenoot eten we met een groep bij Lentil. We zijn veel te laat en het is druk, maar als 1 persoon aan een tafel bestelt mogen we best met zijn allen in het gras eten. We beginnen met te weinig voorgerechten gevolgd door het dessert en een noodle gerecht. Prima. Inmiddels is het na sluitingstijd en kunnen we onze meegebrachte wijn drinken uit de plasticbekers van het restaurant. Het enige wat deze avond beter smaakte waren mijn benen, aldus familie de Mug.

Lentil